Bij Seniorentheater de Rimpel zijn ouderen nog lang niet uitgespeeld
In het hart van Bilgaard wisselen lachsalvo’s en ontroerende momenten elkaar moeiteloos af tijdens de repetities van Seniorentheater De Rimpel. Elke week ontstaat in een door het wijkcentrum beschikbaar gestelde ruimte opnieuw een soort magie. Een groep oudere spelers vormt samen een bijzondere theatergroep en brengt herkenbare verhalen en situaties tot leven.
Ze brengen verhalen die raken en relativeren, verhalen met een serieuze ondertoon en ook verhalen met een gezonde dosis humor. Bovenal zijn het verhalen die mensen verbinden.
Senioren willen meer dan bloemschikken
Seniorentheater De Rimpel is een initiatief van Gea Struiksma, ook regisseur van de groep. Het theater wordt mede mogelijk gemaakt dankzij steun van Stichting Roelof Steinvoorte. Het idee om een seniorentheater te starten, ontstond bij Gea uit de wens om iets voor ouderen te organiseren. “Er waren wel koren voor ouderen, dus ze konden gaan zingen, ze konden gaan bloemschikken, maar er was nog géén theatergroep", vertelt ze. "Terwijl er zoveel ouderen zijn die wel toneel willen spelen. Dat moest anders.”
Met hulp van Kwadrant kwam er een zaaltje beschikbaar en werd de eerste oproep voor deelnemers geplaatst. En die deelnemers, die kwamen! Soms nieuwsgierig en soms met een gezonde dosis spanning. Zo ook Tine.
“Mijn schoonzus speelde toneel en dat vond ik altijd al geweldig. Toen ik een foto in de krant van De Rimpel zag waar mijn buurvrouw op stond, dacht ik: dit is mijn kans”, vertelt ze lachend. Tine ging naar de buurvrouw, en zo sloot ze zich zeven jaar geleden aan bij de Rimpel. “Improviseren kon ik helemaal niet, maar ik ben toch gegaan. Je groeit erin door te doen, te lachen, te falen. Daardoor ben ik nu veel vrijer geworden, op het toneel en in mijn hele leven. Ik heb zoveel geleerd.”
Ook Houk kwam een advertentie voor de Rimpel tegen. Ze vertelt hoe ze na het overlijden van haar man opnieuw moest ontdekken wat haar nog gelukkig maakt. Houk speelde vroeger al veel amateurtoneel en sloot zich daarom opnieuw aan bij een theatergezelschap. “De Rimpel was meteen een warm bad”, zegt Houk. “Waar kom je anders nog als je 92 bent? Daarnaast biedt het ook continuïteit en bouw je een band met elkaar op, omdat je iets met elkaar maakt. Het heeft een grote sociale functie.”
Improviseren, ontdekken en samen maken
De Rimpel werkt niet met kant-en-klare scripts. Alles ontstaat vanuit improvisatie, gewoon vanuit de spelers zelf. Gea: “Ik geef types, opdrachten, situaties. En dan gebeurt er iets. Ze inspireren mij ter plekke en ik zet wat ontstaat op papier. We brainstormen samen, zoeken het thema uit en zo groeit er een voorstelling."
De voorstellingen van De Rimpel bereiken vooral kleine tot middelgrote groepen in buurthuizen, voor vrijwilligersgroepen, mantelzorgers, personeel in verzorgingshuizen en familieleden. Door de herkenbare thema’s, zoals ouder worden, verlies, Alzheimer of sociale onderwerpen zoals homoseksualiteit, leren de deelnemers en het publiek omgaan met moeilijke onderwerpen op een positieve en luchtige manier.
Het publiek ervaart herkenning, relativering en soms zelfs heling, terwijl de spelers zelf hun zelfvertrouwen en sociale banden versterken. Dankzij de financiële steun van Stichting Roelof Steinvoorte kunnen de voorstellingen daadwerkelijk plaatsvinden, waardoor de groep een betekenisvolle impact kan maken, zowel op het publiek als op hun eigen persoonlijke ontwikkeling.
Een veilige plek waar vriendschappen ontstaan
De Rimpel is duidelijk anders dan andere theatergroepen, maar wát maakt dit dan toch precies zo uniek? Ron denkt even na en zegt dan resoluut: “De stimulerende kracht van Gea. En de sfeer. Alles is bespreekbaar, juist ook onderwerpen die voor deelnemers soms gevoelig zijn.” Hij geeft een voorbeeld: “Mijn homoseksualiteit was vanaf het eerste moment geen probleem. Als groep praten we open over alles. Niet veroordelen, wel elkaar helpen. Mede daardoor ontstaat vriendschap.”
Theater dat raakt, relativeert en lacht
De voorstellingen van De Rimpel behandelen soms zware thema’s op een lichte, positieve manier. “Alzheimer is bijvoorbeeld een moeilijk onderwerp”, zegt Gea. “Maar we zoeken naar wat er wel kan. Dat maakt het vrolijk en aandoenlijk.”
Ron herkent dat als acteur: “Het is een uitdaging om iets zwaars luchtig te brengen. Je vergroot het uit, maakt het herkenbaar. Dan wordt het draaglijk. En het relativeert enorm. Soms is dat confronterend voor het publiek. Soms juist helend. Maar altijd met respect voor het onderwerp en mensen.”
De steun van Stichting Roelof Steinvoorte
“We hebben fondsen nodig om voorstellingen te kunnen maken”, legt Gea uit. “Dankzij Stichting Roelof Steinvoorte kan ik de lat hoger leggen. Voorstellingen zorgen namelijk voor gezonde spanning en groei. Het tilt mensen op, daagt ze uit.”
Houk en Tine bevestigen dat en vertellen dat het zonder steun verzandt. Door de steun en daarmee geplande voorstellingen leven ze echt ergens naartoe; naar het opvoeren van de voorstellingen. “En het maakt andere mensen blij, dat geeft ook zoveel voldoening.” Dankzij de steun van Stichting Roelof Steinvoorte kan deze unieke plek blijven bestaan. Voor alle ouderen die nog lang niet uitgespeeld zijn.